Burada, kâinatın efendisi olduğu halde bir köle gibi yere oturup yemek yiyen, kendi söküğünü diken, sahabesinin arasında özel yeri, koltuğu, tahtı, tacı olmayan, oturduğunda mecliste başkalarından ayırt edilemeyen bir Peygamber’i (s.a.v.) anlatacağız