Yazılar

Sevdiğim ve saydığım bir yazarımızdan hiç ummadığım şu satırları okuduğumda çok şaşırdım doğrusu:

“Dört halifeden sonra, hilafet maalesef saltanata inkılâp etti. Müslümanları halife hükümdarlar yönetmeye başladı. Seçim kalktı, saltanat babadan oğla geçmeye başladı. Bunun ne kadar İslâmi olduğunu bilmiyorum, ama İslâma aykırı olduğunu iddia etmek de zor. Dönemsel olarak siyasetin gereği yapılmıştır. Tabii ki saltanat “bize özgü” bir anlayış değildir. Dört halife sonrasında iktidar olan Abbasi ve Emeviler de aynı sistemle yönetilmişlerdi.”

Bir önceki yazımızda “saltanat ve veliahtlığın” kesinlikle İslamî bir usül olmadığını ve dinimizin temel ilkelerine ters düştüğünü söylemiştik.

Derler ki bir yalançı Mevlana’nın şemse olan aşkını duymuş ve ona giderek, “Efendim, şems geliyor” demiş. Mevlana ayağa kalkarak o adamı kucaklamış ve müjdelik olarak çıkarıp kaftanını hediye etmiş.

Adam gidince etrafındakiler, “aman efendim, bu yalançının tekidir, boşuna kaftanınızı verdiniz” demişler.

Aşk üstadı bu söze şöyle cevap vermiş: “Ben de biliyorum onun yalan söylediğini. Haber gerçek olsaydı kaftanımı değil, canımı verirdim.”

Adamlar “ekonomi kötüye gidiyor” diye dert yansalar, dinlerim. Ben ekonomiden pek anlamam ama kulak veririm. “Neden acaba?” derim, merak ederim.

Adamlar, “asgari ücret çok düşük. Çalışanlar arasında gelir dengesizliği isyan ettirecek safhada. Artık bir reformun zamanı çoktan geçti” deseler, kalıbımı basarım.

Adamlar, “terör yine baş kaldırdı, bunun nedenleri üzerinde durulmuyor, çareleri araştırılıp soruşturulmuyor” deseler, ne diyorlar, ne çözüm getiriyorlar diye üzerinde yoğunlaşırım. Ve de teşekkür ederim.